آری اتوبوس های حامل زوار خانه خدا  یکی پس از دیگری به محوطه های اطراف مسجد می رسند زائرین پس از پیاده شدن در خیابانهای اطراف مسجد به سوی آن حرکت می کنند شاید اکثر قریب به اتفاق افراد لباسهای احرام را پوشیده و بعضاً به دنبال محل لباس و حمام ها می گردند تا آنان نیز همانند دیگران سفیدپوش شده تا پس از اقامۀ نماز واجب یعنی نماز مغرب و عشاء نیت احرام کنند بله حیاط و مدخل مسجد مملو از سفیدپوشان زن و مردی است که همگی برای گفتن کلمات و جملاتی که آنان را برای یک برنامۀ منظم و حساب شده و تعبدی به آنجا کشانده لحظه شماری می کنند آرام آرام آفتاب خود را از نظرها پنهان می کند هر کس در گوشه ای مشغول به ذکری و سخنی، یکی سخن از آمدنش، دیگری از تکرار حضورش در این مسجد فردی سوال از چگونگی انجام این فریضه، مادری فرزند کوچکش را تطهیر و سفیدپوش می کند و آن دیگری به این سو و آن سو می دود یکی غسل می کند و دیگری وضو می گیرد و قرآن می خواند.آه خدایا همه به سوی تو آمده اند و فرامین تو را اجرا می کنند و برای همه آرزومندان دعا می کنند تا آنان نیز این لحظات را از نزدیک مشاهده کنند.

خلاصه غروب آفتاب شد، چراغهای مسجد روشن، تاریکی آسمان را فرا گرفت(اللله اکبر.....) ندای تکبیر موذن زن و مرد، پیر و جوان،و  کوچک و بزرگ را وادار نمود تا صفوف جماعت را منظّم و به اقامۀ نماز بپردازند.نماز جماعت شروع می شود. صحن و سرای مسجد یکپارچه  سفیدپوش از نمازگزارانی است که به جماعت ایستاده اند. تا فریضه را در ابتدای وقت انجام دهند.نماز پایان می یابد مدیران و روحانیون کاروانها با علامت های خویش اعضای کاروان را جمع می کنند تا آنان را با بیان و تکرار کلمات (لبّیک اللّهم لبّیک........) مُحرم نموده و آنان را برای آغاز یک برنامۀ جدید و انجام اعمال مناسک حج آماده کنند فضای مسجد و صحن و سرای آن از ندای ملکوتی تکبیر و (لبیک اللهم لبیک......) تنین انداز شد. به به چه صفایی قلب انسان باز می شود چشم آدمی روشن می گردد دل انسان جلا پیدا می کند از این لحظات دیدنی و خدایی. خدایا خودت قبول کن و به کرمت بپذیر از این همه زن و مردی که با اخلاص به سویت کوچ کرده اند. الهی بپذیر اگرچه ما انسانها در کردار و رفتار و اعمال نقص داریم و گنهکاریم اما تو بزرگی و کریمی و رحیمی الهی بپذیر و از ما قبول کن.